Το κείμενο μου αυτό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επιλογές της εφημερίδας Μακεδονία στις 29/08/2010
ως απάντηση στο ερώτημα/θέμα: Η Θεσσαλονίκη που αγαπώ/απογοητεύει/θα ήθελα.
Η Θεσσαλονίκη που αγαπώ
-Αγαπώ τη Θεσσαλονίκη συνήθως όταν της γυρίζω την πλάτη! Όταν τα άσχημα μπετά είναι πίσω μου και προσπαθώ να βρω ορίζοντα στο Θερμαϊκό πράγμα συνήθως ακατόρθωτο αφού “τα πάντα γκρι” λόγω υγρασίας! Αγαπώ μία καταιγίδα μέσα στο Θερμαϊκό! Αγαπώ τη Θεσσαλονίκη γιατί με έκανε να λέω: Τι όμορφες πόλεις που υπάρχουν ρε γαμώτη μου σε άλλες χώρες!
Αγαπώ πολύ να χαζεύω τον ζωολογικό της κήπο! Όλους εμάς δηλαδή! Μου αρέσει η εικόνα του κόσμου - επιφανειακά εννοώ! Σαν εικόνα! Το μωσαϊκό... Γουστάρω και τον λαχειοπώλη, και την “πώς είσαι έτσι” και τους τρελαμένους πιτσιρικάδες και το κολάν με το δωδεκάποντο στην Τσιμισκή! Την βλαχοκυριλέ πρώην νεόπλουτη, τον αδέσποτο σκύλο, τις σπάνιες ομάδες τουριστών, που μάλλον αναρωτιούνται προς τι η στάση σε αυτή την γκρίζα και βρώμικη πόλη... Σαν σύνθεση το γουστάρω, όχι απαραίτητα το καθένα ξεχωριστά!
Αγαπάω, αυτά που είχα την τύχη να ζήσω μέσα στη γκριζαδούρα της. Μερικούς από τους ανθρώπους που έβγαλε! Αγαπάω που ξενυχτάει, που με φιλοξένησε άπειρες νύχτες ξεχύχτη, που μου έδωσε τροφή για μίρλα όπως τώρα! Που μου έδωσε τροφή για ιδέες, για δημιουργία, για άφθονο γέλιο!
Αν προσωποποιούσα τη Θεσσαλονίκη σε γυναίκα, θα έλεγα ότι: Μπορώ να την αγαπήσω σα μάνα που με μεγάλωσε, να την ερωτευτώ σαν τσούλα που με ξεζούμισε ηδονικά, αλλά ο γάμος είναι δύσκολος! Είναι βαρετή, γκρινιάρα, μίζερη, είναι άσχημη το πρωί όταν ξεβάφεται και τα πεθερικά μου είναι άστα να πάνε...
Η Θεσσαλονίκη που με απογοητεύει
-Ως εξωγήινος όταν ειχα πρωτοέλθει στον πλανήτη γη -και η μεταγραφή μου έλαχε να είναι στη Θεσσαλονίκη- είχα βυθιστεί σε έναν ωκεανό ερωτημάτων σε σχέση με το λειτουργικό των όντων που ζουν εδώ... Θα πω ένα παράδειγμα:
Αναρωτιόμουν, λοιπόν, πώς είναι δυνατόν ένας δρόμος που έχει μόνο μία λωρίδα κυκλοφορίας και μία λεωφορειογραμμή να έχει μονίμως παρκαρισμένα αυτοκίνητα στη μοναδική λωρίδα κυκλοφορίας! Ποιό είναι το γαμημένο λάθος στο λειτουργικό ενός ανθρώπου, που για να κάνει τη δουλειά του καθυστερεί τη μισή πόλη? Ποια δυσλειτουργία εμποδίζει, αυτό που στα μέρη αυτά ονομάζεται “αρχές” να τους στείλει στο διάολο! Ποιό σφάλμα δεν επιτρέπει στον υπόλοιπο κόσμο να στείλει στο διάολο τις συγκεκριμένες “αρχές”, αφού δεν κάνουν τη δουλειά τους!
Χρόνια ερευνών κατέληξαν στην ύπαρξη δύο ιών! Ο ιός του Οκαθεναστονκώλοτου και ο ιός της καφρίλας!
Η μόλυνση με αυτούς τους ιούς με απογοητεύει στην πόλη κυρίως! Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά συνέπειες αυτού! Δεν ενοχλεί το δικό μου αμάξι, δεν είναι αντιαισθητική η δική μου ταμπέλα, δε βρωμάνε τα δικά μου σκουπίδια, δε θα πέσει ο πληθωρισμός αν μειώσω το δικό μου κέρδος!
Θα μου πεις ότι περιγράφω την Ελλάδα! Ε, να προσθέσω και τη μαστούρα του φραπε, της μπουγάτσας και της πίστας μπουζουκιών κατά μήκος της παραλίας!
Η Θεσσαλονίκη που θα ήθελα
Mόνο ένας σεισμος μας σώζει, έλεγε ο Νικόλας Άσιμος! Μεγάλος, πάνω από 9 ρίχτερ! Να είχαμε μόνο το χρόνο να πάρουμε τα πράματα μας και να φύγουμε! Και να γυρίσουμε όταν θα έχει ξαναφτιαχτεί μια νέα πόλη! (με τις επιχορηγήσεις, βοήθειας, χε)
Εντάξει, αφήνω τα ακραία σενάρια! Να πάμε σε κάτι πιο βατό! Θυμάμαι ένα παλιό μου project, το “ντύστε την πόλη καρναβάλι”! Προτείνω λοιπόν τη σκηνογραφική παρέμβαση στις όψεις όλων των κτιρίων! Να δοθεί ένα μεγάλο κονδύλι σε νέους αλλά και καταξιωμένους καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες για να παρέμβουν στις όψεις της πόλης! Κάθε ομάδα ένα οικοδομικό τετράγωνο!
Να φύγει το αμάξι από το κέντρο! Να έχουμε και ποδήλατα, αλλά όχι μόνο! Εγώ βαριέμαι να κάνω ποδήλατο! Να υπάρξουν καινούριες ιδέες! Ξέρω γω... κυλιώμενα πεζοδρόμια που θα κινούνται με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας! Θα ήθελα από τον κόσμο να κάνει πλάκα, να είναι δημιουργικός, να σκέφτεται και τον διπλανό του! Να βράζει η πόλη, όχι μόνο από ζέστη και υγρασία! Να βράζει από δημιουργία! Γιατί βαριέμαι και τα γκέτο ντεμέκ εναλλακτικότητας! Να ελλατωθεί το μπουζούκι! Να πετυχαίνω μόνο ευγενείς ταρίφες που δεν ακούν τσίτα αθλητικά! Να κλειστούν οι κάγκουρες σε μουσείο! Να μην αξιωθώ να δω άγαλμα του Καραμανλή, ούτε κανενός! Να δω το Θεσσαλονήσι (thessalonisi.wordpress.com) στο Θερμαϊκό!
